schi-zo-ty-mi-ka

schizotymika (nazwa pospolita) rzeczownik psych.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: schizotymik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
schizotymicymnoga mianownikmęski osobowy
schizotymicymnoga wołaczmęski osobowy
schizotymikpojedyncza mianownikmęski osobowy
schizotymikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
schizotymikapojedyncza biernikmęski osobowy
schizotymikachmnoga miejscownikmęski osobowy
schizotymikamimnoga narzędnikmęski osobowy
schizotymikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
schizotymikimnoga biernikmęski zwierzęcy
schizotymikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
schizotymikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
schizotymikommnoga celownikmęski osobowy
schizotymikowipojedyncza celownikmęski osobowy
schizotymikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
schizotymikówmnoga biernikmęski osobowy
schizotymikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
schizotymikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz