scho-la-sty-ku

scholastyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: scholastyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
scholastycymnoga mianownikmęski osobowy
scholastycymnoga wołaczmęski osobowy
scholastykpojedyncza mianownikmęski osobowy
scholastykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
scholastykapojedyncza biernikmęski osobowy
scholastykachmnoga miejscownikmęski osobowy
scholastykamimnoga narzędnikmęski osobowy
scholastykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
scholastykimnoga biernikmęski zwierzęcy
scholastykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
scholastykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
scholastykommnoga celownikmęski osobowy
scholastykowipojedyncza celownikmęski osobowy
scholastykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
scholastykówmnoga biernikmęski osobowy
scholastykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
scholastykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz