scja-ty-ce

scjatyce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: scjatyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
scjatycepojedyncza celownikżeński
scjatycepojedyncza miejscownikżeński
scjatykmnoga dopełniaczżeński
scjatykapojedyncza mianownikżeński
scjatykachmnoga miejscownikżeński
scjatykamimnoga narzędnikżeński
scjatykąpojedyncza narzędnikżeński
scjatykępojedyncza biernikżeński
scjatykimnoga mianownikżeński
scjatykimnoga biernikżeński
scjatykimnoga wołaczżeński
scjatykipojedyncza dopełniaczżeński
scjatykopojedyncza wołaczżeński
scjatykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz