scjen-cyj

scjencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: scjencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
scjencjapojedyncza mianownikżeński
scjencjachmnoga miejscownikżeński
scjencjamimnoga narzędnikżeński
scjencjąpojedyncza narzędnikżeński
scjencjemnoga mianownikżeński
scjencjemnoga biernikżeński
scjencjemnoga wołaczżeński
scjencjępojedyncza biernikżeński
scjencjipojedyncza celownikżeński
scjencjipojedyncza miejscownikżeński
scjencjipojedyncza dopełniaczżeński
scjencjopojedyncza wołaczżeński
scjencjommnoga celownikżeński
scjencjimnoga dopełniaczżeński
scjencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz