se-duk-to-rach

seduktorach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: seduktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
seduktorpojedyncza mianownikmęski osobowy
seduktorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
seduktorapojedyncza biernikmęski osobowy
seduktorachmnoga miejscownikmęski osobowy
seduktoramimnoga narzędnikmęski osobowy
seduktorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
seduktorommnoga celownikmęski osobowy
seduktorowipojedyncza celownikmęski osobowy
seduktorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
seduktorówmnoga biernikmęski osobowy
seduktorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
seduktorymnoga biernikmęski zwierzęcy
seduktorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
seduktorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
seduktorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
seduktorzymnoga mianownikmęski osobowy
seduktorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz