se-dy-cjo

sedycjo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sedycja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sedycjapojedyncza mianownikżeński
sedycjachmnoga miejscownikżeński
sedycjamimnoga narzędnikżeński
sedycjąpojedyncza narzędnikżeński
sedycjemnoga mianownikżeński
sedycjemnoga biernikżeński
sedycjemnoga wołaczżeński
sedycjępojedyncza biernikżeński
sedycjipojedyncza celownikżeński
sedycjipojedyncza miejscownikżeński
sedycjipojedyncza dopełniaczżeński
sedycjopojedyncza wołaczżeński
sedycjommnoga celownikżeński
sedycjimnoga dopełniaczżeński
sedycyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz