sej-mi-ko-wi-cza-mi

sejmikowiczami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sejmikowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sejmikowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
sejmikowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sejmikowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
sejmikowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
sejmikowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
sejmikowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
sejmikowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
sejmikowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
sejmikowiczemnoga mianownikmęski osobowy
sejmikowiczemnoga wołaczmęski osobowy
sejmikowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sejmikowiczommnoga celownikmęski osobowy
sejmikowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
sejmikowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sejmikowiczówmnoga biernikmęski osobowy
sejmikowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sejmikowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz