se-ka-tur

sekatur (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sekatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sekaturmnoga dopełniaczżeński
sekaturapojedyncza mianownikżeński
sekaturachmnoga miejscownikżeński
sekaturamimnoga narzędnikżeński
sekaturąpojedyncza narzędnikżeński
sekaturępojedyncza biernikżeński
sekaturopojedyncza wołaczżeński
sekaturommnoga celownikżeński
sekaturymnoga mianownikżeński
sekaturymnoga biernikżeński
sekaturymnoga wołaczżeński
sekaturypojedyncza dopełniaczżeński
sekaturzepojedyncza celownikżeński
sekaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz