se-kle-ry

Seklery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Sekler

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Seklerpojedyncza mianownikmęski osobowy
Seklerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Seklerapojedyncza biernikmęski osobowy
Seklerachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sekleramimnoga narzędnikmęski osobowy
Seklerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Seklerommnoga celownikmęski osobowy
Seklerowipojedyncza celownikmęski osobowy
Seklerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Seklerówmnoga biernikmęski osobowy
Seklerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Seklerymnoga biernikmęski zwierzęcy
Seklerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Seklerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Seklerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Seklerzymnoga mianownikmęski osobowy
Seklerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz