se-kre-tar-ko

sekretarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sekretarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sekretarcepojedyncza celownikżeński
sekretarcepojedyncza miejscownikżeński
sekretarekmnoga dopełniaczżeński
sekretarkapojedyncza mianownikżeński
sekretarkachmnoga miejscownikżeński
sekretarkamimnoga narzędnikżeński
sekretarkąpojedyncza narzędnikżeński
sekretarkępojedyncza biernikżeński
sekretarkimnoga mianownikżeński
sekretarkimnoga biernikżeński
sekretarkimnoga wołaczżeński
sekretarkipojedyncza dopełniaczżeński
sekretarkopojedyncza wołaczżeński
sekretarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz