se-kut-ni-kom

sekutnikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sekutnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sekutnicymnoga mianownikmęski osobowy
sekutnicymnoga wołaczmęski osobowy
sekutnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
sekutnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sekutnikapojedyncza biernikmęski osobowy
sekutnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
sekutnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
sekutnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
sekutnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
sekutnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
sekutnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sekutnikommnoga celownikmęski osobowy
sekutnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
sekutnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sekutnikówmnoga biernikmęski osobowy
sekutnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sekutnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz