se-man-ty-ku

semantyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: semantyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
semantycymnoga mianownikmęski osobowy
semantycymnoga wołaczmęski osobowy
semantykpojedyncza mianownikmęski osobowy
semantykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
semantykapojedyncza biernikmęski osobowy
semantykachmnoga miejscownikmęski osobowy
semantykamimnoga narzędnikmęski osobowy
semantykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
semantykimnoga biernikmęski zwierzęcy
semantykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
semantykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
semantykommnoga celownikmęski osobowy
semantykowipojedyncza celownikmęski osobowy
semantykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
semantykówmnoga biernikmęski osobowy
semantykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
semantykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz