sen-dor-ków

Sendorków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sendorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sendorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sendorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sendorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Sendorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sendorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sendorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sendorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sendorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sendorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sendorkommnoga celownikmęski osobowy
Sendorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sendorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sendorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sendorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sendorkówmnoga biernikmęski osobowy
Sendorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sendorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz