se-nio-ro

senioro (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: seniora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
seniormnoga dopełniaczżeński
seniorapojedyncza mianownikżeński
seniorachmnoga miejscownikżeński
senioramimnoga narzędnikżeński
seniorąpojedyncza narzędnikżeński
seniorępojedyncza biernikżeński
senioropojedyncza wołaczżeński
seniorommnoga celownikżeński
seniorymnoga mianownikżeński
seniorymnoga biernikżeński
seniorymnoga wołaczżeński
seniorypojedyncza dopełniaczżeński
seniorzepojedyncza celownikżeński
seniorzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz