se-pe-ci-ki

sepeciki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sepecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sepecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sepecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sepecikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sepecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sepecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sepecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
sepecikimnoga biernikmęski rzeczowy
sepecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
sepecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sepecikommnoga celownikmęski rzeczowy
sepecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sepecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sepecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sepecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sepecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz