sep-te-cie

septecie (nazwa pospolita) rzeczownik muz.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: septet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
septeciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
septeciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
septetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
septetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
septetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
septetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
septetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
septetommnoga celownikmęski rzeczowy
septetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
septetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
septetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
septetymnoga mianownikmęski rzeczowy
septetymnoga biernikmęski rzeczowy
septetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz