se-ra-skie-rzy

seraskierzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: seraskier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
seraskierpojedyncza mianownikmęski osobowy
seraskierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
seraskierapojedyncza biernikmęski osobowy
seraskierachmnoga miejscownikmęski osobowy
seraskieramimnoga narzędnikmęski osobowy
seraskierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
seraskierommnoga celownikmęski osobowy
seraskierowipojedyncza celownikmęski osobowy
seraskierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
seraskierówmnoga biernikmęski osobowy
seraskierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
seraskierymnoga biernikmęski zwierzęcy
seraskierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
seraskierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
seraskierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
seraskierzymnoga mianownikmęski osobowy
seraskierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz