ser-wi-to-rach

serwitorach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: serwitor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
serwitorpojedyncza mianownikmęski osobowy
serwitorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
serwitorapojedyncza biernikmęski osobowy
serwitorachmnoga miejscownikmęski osobowy
serwitoramimnoga narzędnikmęski osobowy
serwitorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
serwitorommnoga celownikmęski osobowy
serwitorowipojedyncza celownikmęski osobowy
serwitorowiemnoga mianownikmęski osobowy
serwitorowiemnoga wołaczmęski osobowy
serwitorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
serwitorówmnoga biernikmęski osobowy
serwitorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
serwitorymnoga biernikmęski zwierzęcy
serwitorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
serwitorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
serwitorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
serwitorzymnoga mianownikmęski osobowy
serwitorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz