se-łed-ce

sełedce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sełedec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sełedcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sełedcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sełedcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sełedcemnoga mianownikmęski rzeczowy
sełedcemnoga biernikmęski rzeczowy
sełedcemnoga wołaczmęski rzeczowy
sełedcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sełedcommnoga celownikmęski rzeczowy
sełedcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sełedcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sełedcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sełedcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sełedecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sełedecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz