siar-nik

siarnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: siarnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
siarnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
siarnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
siarnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
siarnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
siarnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
siarnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
siarnikimnoga biernikmęski rzeczowy
siarnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
siarnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
siarnikommnoga celownikmęski rzeczowy
siarnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
siarnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
siarnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
siarnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz