si-dor-czu-ki

Sidorczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Sidorczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sidorczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sidorczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sidorczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Sidorczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sidorczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sidorczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sidorczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sidorczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sidorczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sidorczukommnoga celownikmęski osobowy
Sidorczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sidorczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sidorczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sidorczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sidorczukówmnoga biernikmęski osobowy
Sidorczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sidorczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz