sie-dla-rze

Siedlarze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Siedlarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Siedlarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Siedlarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Siedlarzapojedyncza biernikmęski osobowy
Siedlarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Siedlarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Siedlarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Siedlarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Siedlarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Siedlarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Siedlarzommnoga celownikmęski osobowy
Siedlarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Siedlarzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Siedlarzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Siedlarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Siedlarzówmnoga biernikmęski osobowy
Siedlarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Siedlarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz