siem-czu-ki

Siemczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Siemczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Siemczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Siemczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Siemczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Siemczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Siemczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Siemczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Siemczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Siemczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Siemczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Siemczukommnoga celownikmęski osobowy
Siemczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Siemczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Siemczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Siemczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Siemczukówmnoga biernikmęski osobowy
Siemczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Siemczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz