sie-mien-kie-wi-czu

Siemienkiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Siemienkiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Siemienkiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Siemienkiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Siemienkiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Siemienkiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Siemienkiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Siemienkiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Siemienkiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Siemienkiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Siemienkiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Siemienkiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Siemienkiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Siemienkiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Siemienkiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Siemienkiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Siemienkiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Siemienkiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Siemienkiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Siemienkiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Siemienkiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz