siem-ko

Siemko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Siemko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Siemcepojedyncza celownikmęski osobowy
Siemcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Siemkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Siemkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Siemkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Siemkępojedyncza biernikmęski osobowy
Siemkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Siemkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Siemkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Siemkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Siemkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Siemkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Siemkommnoga celownikmęski osobowy
Siemkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Siemkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Siemkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Siemkówmnoga biernikmęski osobowy

Siemko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Siemko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Siemkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Siemkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Siemkopojedyncza mnoga celownikżeński
Siemkopojedyncza mnoga biernikżeński
Siemkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Siemkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Siemkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz