sien-ni-cza-ny

sienniczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: sienniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sienniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
sienniczanmnoga biernikmęski osobowy
sienniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
sienniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
sienniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
sienniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
sienniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
sienniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sienniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
sienniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sienniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sienniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sienniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
sienniczanommnoga celownikmęski osobowy
sienniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sienniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
sienniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz