sie-pra-wian

sieprawian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sieprawianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sieprawianmnoga dopełniaczmęski osobowy
sieprawianmnoga biernikmęski osobowy
sieprawianachmnoga miejscownikmęski osobowy
sieprawianamimnoga narzędnikmęski osobowy
sieprawianiemnoga mianownikmęski osobowy
sieprawianiemnoga wołaczmęski osobowy
sieprawianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
sieprawianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sieprawianinapojedyncza biernikmęski osobowy
sieprawianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sieprawianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sieprawianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sieprawianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
sieprawianommnoga celownikmęski osobowy
sieprawianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sieprawianymnoga biernikmęski zwierzęcy
sieprawianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz