sie-rot-ko

sierotko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sierotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sierotcepojedyncza celownikżeński
sierotcepojedyncza miejscownikżeński
sierotekmnoga dopełniaczżeński
sierotkapojedyncza mianownikżeński
sierotkachmnoga miejscownikżeński
sierotkamimnoga narzędnikżeński
sierotkąpojedyncza narzędnikżeński
sierotkępojedyncza biernikżeński
sierotkimnoga mianownikżeński
sierotkimnoga biernikżeński
sierotkimnoga wołaczżeński
sierotkipojedyncza dopełniaczżeński
sierotkopojedyncza wołaczżeński
sierotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz