sie-ru-to-wie

Sierutowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sieruta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sieruciepojedyncza celownikmęski osobowy
Sieruciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sierutapojedyncza mianownikmęski osobowy
Sierutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sierutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sierutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sierutępojedyncza biernikmęski osobowy
Sierutopojedyncza wołaczmęski osobowy
Sierutommnoga celownikmęski osobowy
Sierutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sierutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sierutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sierutówmnoga biernikmęski osobowy
Sierutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sierutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Sierutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sierutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz