ski-tu-row-ca

skiturowca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: skiturowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skiturowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
skiturowcapojedyncza biernikmęski osobowy
skiturowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
skiturowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
skiturowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
skiturowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
skiturowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
skiturowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
skiturowcommnoga celownikmęski osobowy
skiturowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
skiturowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
skiturowcówmnoga biernikmęski osobowy
skiturowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
skiturowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
skiturowcymnoga mianownikmęski osobowy
skiturowcymnoga wołaczmęski osobowy
skiturowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
skiturowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz