sko-rup-ni-ku

skorupniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: skorupnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skorupnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
skorupnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
skorupnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
skorupnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
skorupnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
skorupnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
skorupnikimnoga biernikmęski rzeczowy
skorupnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
skorupnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
skorupnikommnoga celownikmęski rzeczowy
skorupnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
skorupnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
skorupnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
skorupnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz