skot-nik

Skotnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Skotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Skotnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Skotnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Skotnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Skotnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Skotnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Skotnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Skotnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Skotnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Skotnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Skotnikommnoga celownikmęski osobowy
Skotnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Skotnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Skotnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Skotnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Skotnikówmnoga biernikmęski osobowy
Skotnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Skotnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Skotnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Skotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Skotnikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Skotnikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Skotnikpojedyncza mnoga celownikżeński
Skotnikpojedyncza mnoga biernikżeński
Skotnikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Skotnikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Skotnikpojedyncza mnoga wołaczżeński

skotnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: skotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skotnicymnoga mianownikmęski osobowy
skotnicymnoga wołaczmęski osobowy
skotnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
skotnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
skotnikapojedyncza biernikmęski osobowy
skotnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
skotnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
skotnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
skotnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
skotnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
skotnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
skotnikommnoga celownikmęski osobowy
skotnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
skotnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
skotnikówmnoga biernikmęski osobowy
skotnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
skotnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Skotnik (nazwa geograficzna) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Skotniki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Skotnikmnoga dopełniacznijaki
Skotnikachmnoga miejscowniknijaki
Skotnikamimnoga narzędniknijaki
Skotnikimnoga mianowniknijaki
Skotnikimnoga bierniknijaki
Skotnikimnoga wołacznijaki
Skotnikommnoga celowniknijaki
Skotnikówmnoga dopełniacznijaki
Skotnikmnoga dopełniacznijaki
Skotnikachmnoga miejscowniknijaki
Skotnikamimnoga narzędniknijaki
Skotnikimnoga mianowniknijaki
Skotnikimnoga bierniknijaki
Skotnikimnoga wołacznijaki
Skotnikommnoga celowniknijaki
Skotnikówmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz