sko-ćce

skoćce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;monet.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: skociec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skociecpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
skoćcapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
skoćcapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
skoćcachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
skoćcamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
skoćcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
skoćcemnoga biernikmęski zwierzęcy
skoćcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
skoćcempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
skoćcommnoga celownikmęski zwierzęcy
skoćcowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
skoćcówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
skoćcupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
skoćcupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz