skro-cze

skrocze (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.;łow.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: skrocz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skroczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
skroczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
skroczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
skroczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
skroczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
skroczemnoga mianownikmęski rzeczowy
skroczemnoga biernikmęski rzeczowy
skroczemnoga wołaczmęski rzeczowy
skroczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
skroczommnoga celownikmęski rzeczowy
skroczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
skroczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
skroczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
skroczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
skroczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
skroczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
skroczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
skroczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
skroczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
skroczemnoga mianownikmęski rzeczowy
skroczemnoga biernikmęski rzeczowy
skroczemnoga wołaczmęski rzeczowy
skroczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
skroczommnoga celownikmęski rzeczowy
skroczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
skroczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
skroczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
skroczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz