skru-ta-to-ra-mi

skrutatorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: skrutator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skrutatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
skrutatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
skrutatorapojedyncza biernikmęski osobowy
skrutatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
skrutatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
skrutatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
skrutatorommnoga celownikmęski osobowy
skrutatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
skrutatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
skrutatorówmnoga biernikmęski osobowy
skrutatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
skrutatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
skrutatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
skrutatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
skrutatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
skrutatorzymnoga mianownikmęski osobowy
skrutatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz