skub-ku

Skubku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Skubek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Skubekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Skubkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Skubkapojedyncza biernikmęski osobowy
Skubkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Skubkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Skubkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Skubkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Skubkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Skubkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Skubkommnoga celownikmęski osobowy
Skubkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Skubkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Skubkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Skubkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Skubkówmnoga biernikmęski osobowy
Skubkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Skubkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz