skulp-tu-rze

skulpturze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: skulptura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
skulpturmnoga dopełniaczżeński
skulpturapojedyncza mianownikżeński
skulpturachmnoga miejscownikżeński
skulpturamimnoga narzędnikżeński
skulpturąpojedyncza narzędnikżeński
skulpturępojedyncza biernikżeński
skulpturopojedyncza wołaczżeński
skulpturommnoga celownikżeński
skulpturymnoga mianownikżeński
skulpturymnoga biernikżeński
skulpturymnoga wołaczżeński
skulpturypojedyncza dopełniaczżeński
skulpturzepojedyncza celownikżeński
skulpturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz