skur-ko

Skurko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Skurka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Skurcepojedyncza celownikmęski osobowy
Skurcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Skurkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Skurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Skurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Skurkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Skurkępojedyncza biernikmęski osobowy
Skurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Skurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Skurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Skurkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Skurkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Skurkommnoga celownikmęski osobowy
Skurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Skurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Skurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Skurkówmnoga biernikmęski osobowy

Skurko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Skurka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Skurcepojedyncza celownikżeński
Skurcepojedyncza miejscownikżeński
Skurekmnoga dopełniaczżeński
Skurkapojedyncza mianownikżeński
Skurkachmnoga miejscownikżeński
Skurkamimnoga narzędnikżeński
Skurkąpojedyncza narzędnikżeński
Skurkępojedyncza biernikżeński
Skurkimnoga mianownikżeński
Skurkimnoga biernikżeński
Skurkimnoga wołaczżeński
Skurkipojedyncza dopełniaczżeński
Skurkopojedyncza wołaczżeński
Skurkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz