smar-ku-lu

smarkulu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: smarkul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
smarkulpojedyncza mianownikmęski osobowy
smarkulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
smarkulapojedyncza biernikmęski osobowy
smarkulachmnoga miejscownikmęski osobowy
smarkulamimnoga narzędnikmęski osobowy
smarkulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
smarkulemnoga biernikmęski zwierzęcy
smarkulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
smarkulemnoga mianownikmęski osobowy
smarkulemnoga wołaczmęski osobowy
smarkulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
smarkulimnoga dopełniaczmęski osobowy
smarkulimnoga biernikmęski osobowy
smarkulommnoga celownikmęski osobowy
smarkulowipojedyncza celownikmęski osobowy
smarkulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
smarkulówmnoga biernikmęski osobowy
smarkulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
smarkulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz