so-bo-wtórom

sobowtórom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sobowtór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sobowtórpojedyncza mianownikmęski osobowy
sobowtórapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sobowtórapojedyncza biernikmęski osobowy
sobowtórachmnoga miejscownikmęski osobowy
sobowtóramimnoga narzędnikmęski osobowy
sobowtórempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sobowtórommnoga celownikmęski osobowy
sobowtórowipojedyncza celownikmęski osobowy
sobowtórowiemnoga mianownikmęski osobowy
sobowtórowiemnoga wołaczmęski osobowy
sobowtórówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sobowtórówmnoga biernikmęski osobowy
sobowtórymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sobowtórymnoga biernikmęski zwierzęcy
sobowtórymnoga wołaczmęski zwierzęcy
sobowtórzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sobowtórzepojedyncza wołaczmęski osobowy
sobowtórzymnoga mianownikmęski osobowy
sobowtórzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz