so-li-cy-ta-to-rem

solicytatorem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: solicytator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
solicytatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
solicytatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
solicytatorapojedyncza biernikmęski osobowy
solicytatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
solicytatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
solicytatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
solicytatorommnoga celownikmęski osobowy
solicytatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
solicytatorowiemnoga mianownikmęski osobowy
solicytatorowiemnoga wołaczmęski osobowy
solicytatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
solicytatorówmnoga biernikmęski osobowy
solicytatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
solicytatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
solicytatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
solicytatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
solicytatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
solicytatorzymnoga mianownikmęski osobowy
solicytatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz