so-ne-tu

sonetu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sonet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
soneciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
soneciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sonetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sonetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sonetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sonetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sonetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sonetommnoga celownikmęski rzeczowy
sonetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sonetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sonetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sonetymnoga mianownikmęski rzeczowy
sonetymnoga biernikmęski rzeczowy
sonetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz