so-ro-kow-ce

sorokowce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sorokowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sorokowcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sorokowcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sorokowcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sorokowcemnoga mianownikmęski rzeczowy
sorokowcemnoga biernikmęski rzeczowy
sorokowcemnoga wołaczmęski rzeczowy
sorokowcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sorokowcommnoga celownikmęski rzeczowy
sorokowcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sorokowcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sorokowcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sorokowcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sorokowiecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sorokowiecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz