so-ry-tu

sorytu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: soryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
soryciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
soryciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sorytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sorytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sorytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sorytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sorytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sorytommnoga celownikmęski rzeczowy
sorytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sorytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sorytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sorytymnoga mianownikmęski rzeczowy
sorytymnoga biernikmęski rzeczowy
sorytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz