spe-cja-łku

specjałku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: specjałek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
specjałekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
specjałekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
specjałkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
specjałkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
specjałkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
specjałkimnoga mianownikmęski rzeczowy
specjałkimnoga biernikmęski rzeczowy
specjałkimnoga wołaczmęski rzeczowy
specjałkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
specjałkommnoga celownikmęski rzeczowy
specjałkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
specjałkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
specjałkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
specjałkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
specjałkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz