spi-ran-tu

spirantu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: spirant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spiranciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
spiranciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
spirantpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
spirantpojedyncza biernikmęski rzeczowy
spirantachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
spirantamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
spirantempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
spirantommnoga celownikmęski rzeczowy
spirantowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
spirantówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
spirantupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
spirantymnoga mianownikmęski rzeczowy
spirantymnoga biernikmęski rzeczowy
spirantymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz