spo-rko

sporko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sporka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sporcepojedyncza celownikżeński
sporcepojedyncza miejscownikżeński
sporekmnoga dopełniaczżeński
sporkapojedyncza mianownikżeński
sporkachmnoga miejscownikżeński
sporkamimnoga narzędnikżeński
sporkąpojedyncza narzędnikżeński
sporkępojedyncza biernikżeński
sporkimnoga mianownikżeński
sporkimnoga biernikżeński
sporkimnoga wołaczżeński
sporkipojedyncza dopełniaczżeński
sporkopojedyncza wołaczżeński
sporkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz