spo-rkom

sporkom (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sporek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sporekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sporekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sporkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sporkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sporkimnoga mianownikmęski rzeczowy
sporkimnoga biernikmęski rzeczowy
sporkimnoga wołaczmęski rzeczowy
sporkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sporkommnoga celownikmęski rzeczowy
sporkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sporkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sporkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sporkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sporkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Sporkom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sporek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sporekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sporekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sporkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sporkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sporkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sporkimnoga mianownikmęski rzeczowy
sporkimnoga biernikmęski rzeczowy
sporkimnoga wołaczmęski rzeczowy
sporkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sporkommnoga celownikmęski rzeczowy
sporkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sporkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sporkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sporkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Sporekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sporkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sporkapojedyncza biernikmęski osobowy
Sporkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sporkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sporkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sporkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sporkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sporkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sporkommnoga celownikmęski osobowy
Sporkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sporkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sporkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sporkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sporkówmnoga biernikmęski osobowy
Sporkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sporkupojedyncza wołaczmęski osobowy

sporkom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sporka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sporcepojedyncza celownikżeński
sporcepojedyncza miejscownikżeński
sporekmnoga dopełniaczżeński
sporkapojedyncza mianownikżeński
sporkachmnoga miejscownikżeński
sporkamimnoga narzędnikżeński
sporkąpojedyncza narzędnikżeński
sporkępojedyncza biernikżeński
sporkimnoga mianownikżeński
sporkimnoga biernikżeński
sporkimnoga wołaczżeński
sporkipojedyncza dopełniaczżeński
sporkopojedyncza wołaczżeński
sporkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz