sprze-ci-wu

sprzeciwu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sprzeciw

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sprzeciwpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sprzeciwpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sprzeciwachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sprzeciwamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sprzeciwempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sprzeciwiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sprzeciwiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sprzeciwommnoga celownikmęski rzeczowy
sprzeciwowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sprzeciwówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sprzeciwupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sprzeciwymnoga mianownikmęski rzeczowy
sprzeciwymnoga biernikmęski rzeczowy
sprzeciwymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz