spróbun-ku

spróbunku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: spróbunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spróbunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
spróbunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
spróbunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
spróbunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
spróbunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
spróbunkimnoga biernikmęski rzeczowy
spróbunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
spróbunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
spróbunkommnoga celownikmęski rzeczowy
spróbunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
spróbunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
spróbunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
spróbunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
spróbunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz